தங்கச் சிலைகொண்டு, தானவர் முப்புரம் சாய்த்து, மத வெங்கட் கரி உரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக் கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி, கோகனகச் செங் கைக் கரும்பும், மலரும் எப்போதும்என் சிந்தையதே. அசுரர்களின் திரிபுரத்தை மேரு மலையாகிய வில்லை கொண்டு அழித்து மதங்கொண்ட யானையின் தோலை உடுத்த சிவபெருமானின் மேனி முழுவதும் இரு தனங்களை கொண்டு அடையாளத்தை வைத்த அம்பிகையின் தாமரை போன்ற சிவந்த கையில் உள்ள கரும்பு வில்லும் மலரம்புகளும் எப்போதும் என் சிந்தையில் இருக்கும்.

நாயேனையும் இங்கு ஒரு பொருளாக நயந்து வந்து, நீயே நினைவின்றி ஆண்டு கொண்டாய், நின்னை உள்ளவண்ணம் பேயேன் அறியும் அறிவு தந்தாய், என்ன பேறு பெற்றேன் தாயே, மலைமகளே, செங்கண்மால் திருத் தங்கச்சியே. உலகத்து உயிர்களுக்கெல்லாம் தாயே பார்வதி தேவியே சிவந்த கண்களை உடைய திருமாலின் தங்கையே நாயாக உள்ள எனையும் ஒரு பொருளாக மதித்து உன்னை உள்ளபடி உன்னை அறியும் அறிவு தந்தாய் இதற்கு நான் என்ன புண்ணியம் செய்து இந்த அருளை பெற்றேன்.

பாலினும் சொல் இனியாய், பனி மா மலர்ப் பாதம் வைக்க மாலினும், தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார் சடையின் மேலினும், கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும் மெய்ப் பீடம் ஒரு நாலினும் சால நன்றோ அடியேன் முடை நாய்த்தலையே? தேவர்களும், திருமாலும் கொன்றைவார் சடையுடைய சிவனும் வேதங்கள் பாடும் நான்கு பீடங்களை காட்டிலும் பாலை காட்டிலும் இனிய சொல்லை உடைய தேவியே நின் தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகளை நாய் தலை போல் உள்ள என் தலை…

தஞ்சம் பிறிது இல்லை ஈதல்லது என்றுன் தவநெறிக்கே நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன், ஒற்றை நீள் சிலையும் அஞ்சு அம்பும் இக்கு அலராக நின்றாய் அறியார் எனினும் பஞ்சு அஞ்சும் மெல்லடியார் அடியார் பெற்ற பாலரையே. கரும்பினால் ஆனா நீண்ட தனி வில்லும் ஐந்து மலர்களும் கொண்ட நின்ற தேவியே நின்றை தவிர எனக்கு வேறு பிடிமானம் இல்லையென்று நின்னை தியானிக்க மனதை பழகும் படி செய்ய எண்ணவில்லை.  பஞ்சை மிதிக்கக்கூட நினையாத மென்மையான பாதங்களை உடைய தாய்மார்கள்…

அருணாம்புயத்தும், என் சித்தாம்புயத்தும் அமர்ந்திருக்கும் தருணாம்புயமுலைத் தையல்நல்லாள், தகை சேர்நயனக் கருணாம்புயமும், வதனாம்புயமும், கராம்புயமும், சரணாம்புயமும், அல்லால் கண்டிலேன், ஒரு தஞ்சமுமே. செந்தாமரை மலரிலும் என் இருதயத்தில் உள்ள தாமரையிலும் இருப்பவளே தாமரையின் அரும்பு போன்ற தனங்களை உடையவளே நின் கருணை விழியாகிய தாமைரையும் முகமெனும் தாமரையும் திரு கரங்களில் இருக்கும் மலரும் உன் திருவடி தாமரையையும் தவிர வேறு ஒன்றையும் சரணடையோர் இதை தவிர வேறு தஞ்சமும் புகலிடமும் எனக்கு இல்லை.

கூட்டு குடும்பங்கள் ஒரு காலம் இப்போது தனி குடும்பங்களும் தனி, தனி ஆளாக மாறிவிட்டதே கணவனும் வேலைக்கு செல்ல மனைவியும் வேலைக்கு செல்ல பிள்ளைகளை 3வயது வரை ஆயா பார்க்க அல்லது குழந்தைகள் காப்பகம் பார்க்க 5 வயதில் பள்ளிக்கு ஒட  ஆரம்பித்தால் அந்த குழந்தையும் இதே போல் ஒட அந்த குழந்தைக்கு தாய், தந்தையரே கனவு போலதான் தோன்றும் அப்படியிருக்க மற்ற சொந்தங்கள் எப்படி நினைவுக்கு வரும் பெற்ற குழந்தைக்கு பால் ஊட்ட கூட நேரமில்லாத…

நவநாகரீகம் நடத்தும் பொருளாதார போட்டியில் பங்கு பெற தான் ஊரைவிட்டு நகரம் சென்றான் முதலில் அது பத்தவில்லை அவனுடைய வேகத்தை அதிகப்படுத்தி நாட்டைவிட்டான். பிறநாடு சென்றான் அங்கு சொந்த மொழியின் தேவையோ சடங்குகளுக்கோ வேலை இல்லை அதனால் அதை கழற்றி வீசிவிட்டான் அதோடு அவனது சொந்தங்கள் கூட  கழன்று போயின தன் ஊரைவிட்டு தன் நாடுவிட்டு தன் மொழிவிட்டு தன் உறவுகள் சொந்தங்கள் விட்டு இவை அனைத்தும் அவனுக்கு தந்த அற சிந்தனைகளையும் விட்டு இப்போது ஒத்தையாய்…

வெற்றிக்கு வேண்டிய ஒட்டத்தில் இழந்தது. எல்லோரும் ஒடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் எதற்கு என்ற கேள்விக்கு பதில் பொருளாதார சுதந்திரத்திற்கு என்ற பதில் வருகிறது இந்த பொருளாதார சுதந்திரத்திற்கு கொடுக்கும் விலையைப் பற்றி யாரும் சிந்தித்ததாகவே தெரியவில்லை.

நாம் செய்யும் செயலிலும் செயலுக்கு உண்டான எண்ணம் சிந்தனையை தவிர வேறு எந்த எண்ணங்களின் குறுக்கீடு இல்லாமல் செயலை செய்து பழகுங்கள் காலப்போக்கில் நீங்கள் செய்யும் எல்லா செயல்களிலும் நீங்கள் அதை பழகியிறுப்பீர்கள் அப்போது நீங்கள் எப்போதும் தியானத்தில் இருப்பீர்கள் தியானத்திற்கென்று தனியே நேரம் ஒதுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை செய்யும் செயலுக்குண்டான எண்ணமும் சிந்தனையும் தவிர வேறு எந்த எண்ணக் குறுக்கீடுகளும் இல்லாத செயலே தியானத்தின் முதல்படி.

வெற்றி அடைவதற்கு மட்டும் அறிவின் பயன் இல்லை எதைப்பிடித் திருந்தாலும் அதை அப்படியே விட்டு வெளியே வந்து விலகி அமைதியாய் இருக்கவும் அறிவு வேண்டும் ஏனோ இந்த அறிவு போதிக்கப்படுவதில்லை ஒரு வேளை இது புரியாமல் புதிராய் உள்ளதோ வெற்றி அடைய அறிவு வேண்டும் எனும் சமுதாயம் விட்டு விலகி அமைதியாய் வேடிக்கை பார்ப்பதை ஏனோ மறுக்கிறது அல்லது மறைக்கிறது.