ஸ்ரீசங்கரரின் வேதாந்த முரசு — 14

சிரத்தையும் பக்தியும் தியானயோகமும் முமுக்ஷு விற்கு முக்திக்

காரணங்களாக வேத வாக்கியம் கூறுகிறது. எவனொருவன் இவைகளில்

நிலையாயிருக்கின்றானோ அவனுக்கு அவித்தையால் கற்பிக்கப்பட்ட

உடலாகிற தலையினின்று விடுதலை ஏற்படுகிறது.

அஞ்ஞானத்தின் கூட்டுறவால்தான் பரமாத்மாவேயாகிய உனக்கு

ஆத்மாவல்லாததுடன் பிணைப்பும் அதனின்றே பிறவிச் சுழலும் ஏற்பட்டுள்ளன.

ஆத்மா, அனாத்மாவாகிய இரண்டையும் பற்றிய பகுத்தறிவினால் எழும்

ஞானத்தீ அஞ்ஞானத்தின் செயலை வேருடன் அழித்துவிடும்.

சீடன் —

குருதேவரே, கருணை கூர்ந்து எனது கேள்விக்குச் செவி சாய்த்தல் வேண்டும்.

அதற்கு மறுமொழியைத் தங்கள் வாயிலிருந்து கேட்டு நான் வாழ்க்கைப் பயன்

பூர்த்தி எய்தியவனாக ஆவேன். பந்தம் என்பது யாது? இது எங்ஙனம் வந்தது?

இதற்கு நிலை எவ்வகைத்து? விடுதலை எப்படி? அனாத்மா என்பது எது?

பரமாத்மா யார்? இரண்டிற்கும் பாகுபாடு எங்ஙனம்? அனைத்தையும்

கூறியருளுதல் வேண்டும்.

குரு —

தந்தைக்குக் கடனைத் தீர்த்து விடுவிப்பவர்களாகப் புத்திரன் முதலியவர்கள்

இருக்கிறார்கள். ஆனால் அறியாமைத் தளையை நீக்கி விடவிப்பவனாகத்

தன்னையன்றி வேறு எவனுமில்லை.